Son zamanlarda

Biraz uzun ve karışık olacak ama bunları da kaydedelim unutmadan..

Teyzeye işleri yoğunlaşmadan kahvaltılara kaçtık keyif yaptık..Deniz her zamanki köşesine oturdu yoldan geçenlere laf attı kuşları kedi köpek ahalisini çağırıp başına topladı, teyzenin kolyeleri süsleri kıyafetleri oyuncaklarını ilgiyle dağıttı.

Yaşıtlarına olan ilgi ve sevgisini abi ve ablalara daha da fazla göstererek çevresine topladı onlara sarılıp sarılıp sevgilerini kazandı.

Oyun grubu deneme sınıfına katıldık; herşey iyi güzel, ilgilenen ablalar merkezin sahipleri tatlı güleryüzlü insanlar ama.. benim içime sinmedi bu yaş çocukları beraber oynamaz zaten denilerek birsürü gürültülü gözalıcı plastik hareketli oyuncak doldurulmuş..aktivite yapılmak istenince çocuklar toplaşamıyor..Deniz parmak boyasında oturan sadece 2 çocuktan biriydi, beraberce masada meyva yemekte de gayet uyumlu oldu. Benim çocugum meyva yemez diyen bir anne çocuklara abur cubur ikram etti bizim minik de ilk defa gördüğü peynirli çubuk krakeri pipet sanıp su bardağına koydu ve içmeye çalıştı. Ben pipet sorunca ama o zaman bütün çocuklara vermemiz lazım diye cevap aldım ee ne zararı var verin diyecektim ama diyemedim.. Böyle de bir tecrübemiz oldu çok gerekli mi bu oyun grupları? Bana göre talebi görerek fazlaca ticari boyuta getirilmiş gereksiz pahalı sadece 1- 1,5 saat için..
Benim gibi istekli birkaç anne bulamadım çevremde henüz yoksa kendi aramızda oyun grubu oluşturmak sosyalleşmeleri arkadaş olmaları adına çocuklara beraberce aynı ortamda bulunabilecekleri aktivite oyun hazırlamak onlarla şarkı söylemek dans etmek beraberce oturup bişiler atıştırmalarını sağlamak çok da zor değil hem de bedava..

Montessori eğitimi grubumuzdan izmirli anneler ve melekleri 2.defa buluştuk , yollara düştük gene taa Teleferik kır kahvesine gittik ortalığı dağıttık, oturma alanının hemen yanıbaşına oyuncaklar minik bir park kurmuşlar gözlemeler portakal suları oyuncaklar koşturmaca derken zaman geçiverdi; minik abiler ablalar en minikleri çoğunlukla oyun dışına atmaya çalışsa da minikler inatla oyunlarına dahil oldu. Tembellik etmeyip daha sık buluşmaya karar verdik inşallah devamı gelir.

Bir Pazar sabahı Deniz de 6 da uyanınca erkenden sokağa attık kendimizi eskiden çok sık gittiğimiz kahvaltısı ve sakinliğine, meyva ağaçlarına bayıldığımız Bademler köyüne Köylüm' e kahvaltıya gittik.
Son görüşümüze göre popülerleşmiş kalabalık ,eski güzelliğini ve lezzetini bulamasak da fena değildi. Deniz bize ayva toplayıp masamızı ayvalarla donattı kahvaltı masasıyla değil oyuncaklarla ilgilendi bolca eğlendi.
Ardından eski balıkçı kasabası Sığacık'a gittik özgün mimarili eski evler olan caddelerini gezdik çok sessiz sakin kediler köpekler bile hepsi uyukluyor burada.
Bademler köyündeki atlı spor merkezi Kanyon'u gezdik çok sevdiği atlarla yakından tanıştırdık Deniz'i. Acıktık köyde nefis gözlemeler yedik.

Bir Pazar akşamı ise İstanbul'dan çocukluğumun güzel anılarından Tanem çıkageldi eşi Çağdaş' la..araya şehirler iş güç girince bir ara kopmuştuk kısa sürdü gene birbirimize ulaştık araya hiç mesafe girmemiş gibi..isteyince bal gibi de dostluklar sürdürülebiliyor biraz emekle çabayla o sıcaklık her daim korunabiliyor.. Tanem yazın Deniz için çok güzel bir süpriz paketi göndermişti Marmaris'e, şimdi de Deniz'e çok şeker bir hırka getirmiş annesini de unutmamış tabii ince düşünceli arkadaşım benim, Deniz çok az yabancılıktan sonra alışıverdi hele Çağdaş'a kollarını yana açarak koşup bir sarılışı var ki babayı çok kıskandırdı..Gerçi Ateş Deniz'i herkesten kıskanıyor ya.. Biz de yanınızda 6 Eylül'de İstanbul'dayız Deniz'le beraber inşallah başarabilirsek :)