Çocukluğumdan..

Çok sevdiğim ve iyi ki de hala görüştüğümüz çocukluk arkadaşlarım 3-4 tanedir..

Kurban bayramı tatilinde Deniz annesinin en eski - 4-5 yaşlarından beri- ve en iyi çocukluk arkadaşı Özge' yle tanıştı.. sonunda tanışabildiler çünkü bi türlü denkleştirememiştik Özge ve Yücel ne zaman istanbul'dan gelse biz şehir dışında oluyorduk bu sefer hastalık nedeniyle oturduk popomuzun üzerinde de görüşebildik nihayet..

Aşağıda fotoda geçen sene bu zamanlar yine bayram tatilinde Deniz' in doğumuna az kalmış henüz Kımılcan diye sevdiğimiz, karnımda kıpraştığı zamanlar biz kahvaltı ediyoruz..Aradan yaklaşık 1 sene sonra da Deniz Özge ve Yücel' le.. bizimki hemen kaynaştı.. özellikle erkek ahalisine yönelttiği ilgisini Yücel 'e de sevinç gösterileri gülücükler seslenmeler şeklinde gösterdi.. bayram hediyesi Converseleriyle koşturmaya çalıştı henüz yürüyemeden..ee her kızın bi converse'i olmalı bu da bizim ilkimiz gerçi ayaktan fırladı bizimki tekmelerken ayaklar hala minicik.. biraz daha büyümesi lazım..

Özge bana çocukluk günlerimden çok güzel bir hediye.. Araya mesafeler şehirler girdi ama hiç kopmadık.. birlikte neler yapmadık ki..Marmaris in en doğal yeşillikler içinde olduğu ticarileşmemiş bozulmamış zamanlarını yaşadık ..onunla aynı sınıfta olmak için ilkokulun ilk gününde sınıfımdan kaçıp onunkine gittim elele tutuştuk ayırmasınlar diye..tenefüslerde kolkola gezerdik.. hala çok sevdiğimiz öğretmenimiz Mediha hanım' dan 20 lira borç para isteyip simit almıştık .. annelerimize biz -özge ve ben- evlenicez deyip evlilik kararımızı açıklamıştık ..ilkokul aşklarımız oldu ne komiktik ..okula yürüyerek gittiğimizde dereden kurbağa toplardık şişe içine..her bayram güzel güzel giyinip beraber para ve şeker toplamaya çıkardık... sokakta top oynayarak büyüdük.. daha bir sürü anı.. Inşallah kızımın da böyle çok seveceği ve güveneceği arkadaşları dostları olur ileride..