Bir değişik diyar: Çin

Günler çok hızlı geçiyor. Anniina, ikizler ve yeni gelen Belçikalı anne Isabelle ve 2 ufaklığıyla erkenden buluşup suda minikler için bol oyuncaklar olan havuza gidiyoruz. Bundan en çok Deniz memnun. Erkenden 9 olmadan buluşmamızın nedeni henüz anlayamadığımız bir sebeple havuzun 11-12 arası kapanması. Burada "neden??" diye sormak anlamsız kaçıyor artık herkes Chinese!! diyor ve geçiyor kafa yormadan. İlginçlikler diyarı..

- Yaşadığımız şehir GuangZhou, güneyde GuangDong eyaletinde, yani "Kanton" bölgesindeyiz. Kanton eyaletinde yaşayanlar Çince yani Mandarin dilinden farklılıklar gösteren "Kantonca" konuşuyorlar. Genellikle Hong Kong, GuangZhou ve Macau adasında bu dil konuşuluyor. Şive farkı diyelim, ama kullandıkları kelimeler terimler bile bazen farklı ve Mandarinler Kantonca konuşanları anlayamayabiliyor, Mandarin diline göre daha kaba olduğunu söylüyorlar.



- Guangzhou "city of goats" keçilerin şehri olarak anılıyor. Her yerde şehri kurtardıklarına inanılan 5 keçiye ait heykeller var. İnanışa göre şehir kuraklıkla savaşırken gökyüzünden ağzında pirinç taneleri taşıyan keçilere binmiş ölümsüzler iniyor. Ölümsüzler göğe geri dönerken keçiler yeryüzünde kalıp her yere bu pirinç tanelerini ekerek kuraklığa sonsuza dek son veriyorlar.



11 milyon nüfuslu büyük bir şehir, her yer koca binalarla dolu, gökdelenler de az değil. 12 Kasım'da Guangzhou' da başlayacak 2010 Asian Games 'e dek şehirdeki yapılara ait ne eksik varsa tamamlanmaya çalışılıyor. Çok yerde inşaat kazı alanı var harıl harıl Asya Oyunları' na yetiştirmeye çalışıyorlar. Bunlardan biri de dünyanın en yüksek kulesi olacak 610 metre'lik Guangzhou TV ve gezi kulesi. Kule aşamalı olarak sürekli renk değiştiriyor henüz açılışı yapılmadı ama şimdiden uzaktan görünüşü bile çok ilginç.



- Bu bölgede her yer restorant dolu, her çeşit, Çin'in her bölgesine ya da her ülkeye özgü inanılmaz sayıda restorant var.

Pekin' de yaşayanlar "kim olduklarına" önem veriyorlar; Şangay' da yaşayanlar "nasıl göründüklerine". Guangzhou' dakiler için ise diğer şeylerden daha çok "ne yedikleri" önemli.

- Çinlilerin inandıkları bir Tanrı ya da din yok. Çok sayıda Budist tapınağı var ama insanların çoğu inançsız.

Burada "oh my God!!" yok, "wode tian a!" var. Yani "my sky!!" gökyüzü. Herşeyin ondan geleceğine, gökyüzünün karar vereceğine inanıyorlar.

Eğer gerçekleşmesini çok istedikleri bir şey varsa Budist tapınaklarına gidip, örneğin oğlum olursa şu kadar bağış yapacağım diyorlar. İstekleri gerçekleşirse tapınağa gidip para veriyorlar. Her istek, dilek için ayrı Buda'lar var, yani sınavı kazanmak istiyorsan eğitimle ilgili, evlenmek istiyorsan aile Buda' sını bulup dua ediyorlar.

- Kantonların inanışına göre "4" rakamı ölümü temsil ediyor, Çince' de farklı karakterlerle temsil edilmelerine, tonlama farkılıklarına  rağmen okunuşları ve pinyin yazılışları aynı yani "sı"; bu nedenle 4 rakamını pek dillendirmiyorlar. Bir bina eğer Kanton birisine aitse asansörde 4.kat ve 4 rakamının yer aldığı katlar yok yani 3. kattan 5. ye, 13. kattan 15. ye geçiş yapılıyor. Bizim yaşadıgımız bölgede de bu geçerli.



- İnsanlar kaba. Bize çok kaba gelen davranışlar onlara göre kaba değil normal algılanıyor. Bu ilk zamanlar hep ve hala bazen canımı sıksa da burada böyle bir kültür var yani "normal" olan bu, kabullenmek sinirlerini fazla zorlamamak gerekiyor. Diyelim kucağında çocuk elinde alışveriş poşetleri ve sırtında puset otobüse yetişmek için koşturuyorsun, insanlara ya da otobüs bekleme sırasının başında dikilen güvenlik görevlisine kalkmak üzere olan otobüsü bekletmesi için el edip sesleniyorsun . Ama sana öylece bakıyor çünkü anlamıyor neden öyle koşturdugunu; belki zoraki bir bekle istersen hareketi yapıyor şöföre, ama otobüs kalkıp gidiyor, sen 2 adım gerideyken. Bu durumda adama ya da kadına sinirlenmen sadece seni yıpratıyor.

Otobüs gelince binmek için önce içindeki insanların inmesi kesinlikle beklenmiyor. Kim olursa olsun önce binmek için atlıyorlar. Bu nedenle ana duraklarda sıraya girilmesi için demirler yapılmış bu şekilde itiş kakış en azından buralarda engelleniyor.

Yine otobüste ihtiyacı olanlara yer vermek ya da yardım etmek gibi bir durum yok. Tabii ki istisnalar, yardımsever kibar insanlar da var. Ama bunlar genelde kadın, Çin'de "ladies first" yok "men first".

- Cep telefonuyla çok fazla ve inanılmaz yüksek sesle konuşuyorlar özellikle yine otobüslerde; akşam olması, çevrelerinde insanların, yaşlıların ya da uyuyan bebeklerin olması gürültü yapmamak için engel değil.

- Burada sokaklara tükürmek çok normal. Ama öyle böyle değil hak huk boğaz temizleyerek. Ben herşeye alıştım da buna alışamadım dehşetle kaçıyorum yakınımda olursa. Kadınlar yapmaz heralde diyordum ilk geldigim günler sonra genci yaşlısı kadınlarda da çok rastladım. Cahil, eğitimli pek farketmiyor.

- Bunlar ve benzeri davranışları hükümet azaltmaya, insanlara temel görgü kurallarını ögretmeye çalışıyor. Televizyon kanallarında sürekli alçak sesle konuşun, telefonla olmayacak yerlerde konuşmayın, ihtiyacı olanlara yardım edin, güleryüzlü olun, yer ve yol verin, asansörde sigara içmeyin, dışarıda satılan yiyeceklerden almayın, çöp atmayın, temizlik kurallarına uyun gibi kısa skeçler dönüyor. Reklam kuşagında 1-2 ürün reklamı anca var genelde bu tip yönlendirici görgü kurallarını ögreten programlar yayınlanıyor.

- Bildiğimizin aksine çok sayıda zengin Çinli var, arabaların geneli lüks ve iyi markalar. Televizyonda Mercedes reklamı sürekli dönüyor. Bizim el değemediğimiz çok ünlü yabancı markalara ait çok sayıda mağaza var ve müşterileri de oldukça fazla. Adım başı büyük AVM ler var, hafta içi bile kalabalık.

- Biz ülkemizde Çin malı der almaktan kaçınır kalitesinden hep şüphe duyarız. Burada herşey Çin malı ama aynı anlamda değil. Marketlerde kaliteli güzel ürünler fazlasıyla var. Çin markaları uygun fiyatlı ama yabancı markalar pahalı.

- Yemeye içmeye çok önem veriyorlar demiştim, ve çok da ucuz. Diyelim 4 kişi bir restorana gidip tıka basa yiyorsun ama 250 Yuan hesap geliyor, yani kişibaşı 13-15 Tl ortalama.

- Sabah 8 de işbaşı yapıp, 11-11.30 civarı öğle yemeği yiyorlar. Genelde 1,5 saat öğle arası verip akşam 6.30 ' da da mutlaka akşam yemeklerini yemiş oluyorlar. O saatlerde mağazalar, avmler, hastaneler, sosyal alanlar birden tenhalaşıyor .

- Erkekler tembel çalışmayı sevmiyor. Bu daha çok eğitimsiz kesim için geçerli. Kadınlar çalışma hayatının her alanında, ağır işlerde dahi çalışıyorlar. Birçok dar gelirli ailede erkeğin evde oturup kadınların uzun saatler çalıştığını söylüyorlar. Bir kazı alanında ya da inşaatta erkek işçiler yanında kürek sallayan, boya yapan, taş taşıyıp beton döken kadınlara çok sık rastlanıyor.

- Sürekli artan ve 1.4 milyar'a yaklaşan nüfus nedeniyle hükümet 1 aile 1 çocuk olması için uğraş veriyor ve  2. çocuk için para alıyor. Bu para eyaletlere göre farklılık gösteriyor, burada 100.000 rmb civarı yani 22.000 Tl 'na denk geliyor. Gördüğüm kadarıyla bunu fazla önemseyen yok, kafamı çevirsem hamile birine rastlıyorum. Köyden şehire göçün engellenmesi amacıyla uygulanan bir yöntem de eğer çocuklarını doğduğun yerden farklı bir şehirde okutuyorsan yine hükümete bunun için fazladan para ödüyorsun.

- Nüfus çok kalabalık bu nedenle yenebilecek herşey değerlendiriliyor, hiç bir şey çöpe gitmiyor. Türkiye'de yediğimiz tavukların ayıklanan ayaklarının buraya satışından ne çok gelir elde ettiğimizi burada öğrendim. En sevdikleri şeylerden biri de bu, tavuk ayağı yemek. Kıkırdakla ilgili herşeyi çok seviyorlar markette özellikle paketlenmiş satılan tavuk, ördek ayakları var. Masaya ısmarlanan bütün tavuk, ördek vesaire gelirse kafası ayağı da üzerinde. Pek hoş değil tabii. Çinlilerle yemeğe çıkmışsak bizim alışkanlıklarımıza göre sipariş vermeye dikkat ediyorlar. Çok fazla garipseyeceğimiz şeyler masaya gelmiyor.



- Karides, istiridye, çeşit çeşit deniz kabukları, irili ufaklı midyeler çok tükettikleri arasında, bunlar bize normal gelenler ve gerçekten lezzetliler. Kurbağa, kaplumbağa, deniz yılanları, yılan, her türlü deniz yumuşakçası mesela renk renk deniz hıyarları da çok tüketilenler arasında. Ben markette gördüm sadece.

Ve timsah. Markette timsahı kafası elleri ayaklarıyla buzlar arasında görünce kötü etkilenmemek bizim için mümkün değil. Metro' da gördüm ilk sonrasında bir büyük markette daha rastladık.

Shelley' nin bana aktardığı şey ise burada "sırtı göğe bakan her canlıyı yemek mubah".

- Çok hoş giyinenleri de gördüm ama kadınların kıyafetleri genelde süslü, yani fırfırlar, pullar, broşlar, danteller hepsinde var. Ya da çocuk kıyafetlerinde olan cicili bicili figürler hayvancıklar tavşanlar vesaire. Mini etek ve elbise tercih eden çok, rahatlar ne isterlerse onu giyip dışarı çıkıyorlar. Ayakkabılar değişik tasarımlarda ve yüksek topuklu. Giyim mağazası çok var ama satın alacak şey bulamamak kötü. Çinli erkeklerin çocuk görünümlü kadınları beğendikleri söyleniyor bu nedenle kadınlar bu tip kıyafetler ya da aksesuarlarla ve saçları çoğunlukla kahküllü. Biz yabancılar burada çok sade ve salaş kalıyoruz.

- Bilinenin aksine Çinlilerin hepsi kısa değil. Kısa olan da çok var uzun olan da.

- Bebeği için çocuk bezi kullanan o kadar az ki. Genelde bebeklerin ya da ufak çocukların giydiği tulum, şort, pantolonların orta kısımları açıkta, sokakta bu şekilde geziyorlar. Bu alışkın oldugumuz bir görüntü değil, yadırgıyoruz. Çinli bir anne çocugu havada tutmuş çişini yapmasını bekliyor bu arada arkadaşıyla sohbet ediyor, çok sık rastlanan bir manzara. Tuvalet eğitimi erkenden ediniliyor da minnacık bebeklerde bu işi nasıl kotarıyorlar anlamış değilim henüz.

- Pizzayı restorandan verilen özel bir eldivenle yiyorlar. Ve pizzada meyvaya rastlamak çok olası. Mesela ananas ya da şeftali. Domates de burada meyva olarak yeniyor. Yemekten değil ama aldığınız pasta üzerinde süs olarak bir cherry domates çıkabilir.

En sevdikleri içecekler arasında "red bean drink" yani kırmızı fasulye  -meksika fasulyesi- içeceği var. Milk shake gibi kocaman bir bardakta içinden dipteki fasulyelerin geçebileceği irilikte bir pipetle içiyorlar. Ben denemedim.

- Hava çok sıcak özellikle de nemli. Aşırı nem sıcağı iyice hissettiriyor. Geçen aylarda habire bastıran sağnaklar bu aralar çok azaldı. Artık güneşi görüyoruz ama ultraviolet burada çok kuvvetli. Beyaz olmayı ve kalmayı seven Çinliler hep şemsiyelerle geziyorlar.

Sıcaktan bunalan Çinliler bluz ya da gömleklerini göbekleri açıkta kalacak şekilde yukarıya sıvıyorlar ve böyle geziyorlar. Ya da pantalonlarını dizlerine kadar sıyırıyorlar.



- Sosyal alanlarda genellikle akşam saatlerinde toplanıp kültürlerine özgü danslarını yapanlar oluyor, müzik ve dans çok geleneksel ve izlemesi dinlemesi çok hoş. İçsel Çin savaş sanatı Tai Chi yapan amca ve teyzelere de çok rastlanıyor.

Burada bize komik gelen bir spor anlayışı var. Spor yapmak adına sokakta hiç durmadan geri geri yürüyenler ya da kolları apaçık şekilde ellerini şiddetlice önlerinde şaklatarak yürüyenler, sabah sporu olarak durdukları yerde kol ya da bacaklarına yumruklarıyla vuranlar

- Çinliler herşeyi taze yemek istiyor. Yerlerin genelde ıslak tutulduğu bu nedenle "wet market" diye anılan marketlerde satılan herşey taze, ak ve kara tavuklar, balıklar deniz ürünleri canlı satışa sunuluyor, beğendigini seçiyorsun. Tüyleri bembeyaz eti siyah olan bir tavuk cinsi var çok ilginç. Meyvalar sebzeler bizim alışkın oldugumuzdan farklı. Ortak bize tanıdık olanlar da var neyse ki patlıcan, kabak, havuç, patates, biber, ıspanak gibi. Çoğunu hala bilmiyorum. Kuşkonmazı çok tüketiyorlar, tatlı patatesi ve marulu ama pişmiş olarak. Ve tabii ki mısır, her yerinden yararlanmışlar.



Pazarda 1 Tl ya satılan hindistan cevizleri ve bardakta satılan suyu. Seçip soyduruyorsun eve getirip önce suyunu içip afiyetle yiyorsun.



Çin'in simgesi meyva lichee.









Anlatacak şey çok. Her gün yeni bir ilginçlik, tuhaflık ya da güzellik karşına çıkabiliyor. Çok ayrı bir kültüre geldiğinin bilincinde olmak, "normal" bildiklerimizin burada anlamsız, buradaki normalin farklı bir anlam taşıdığını kabullenmek gerekiyor.

Kulak pasına birebir

Twinkle from demet kumbaraci on Vimeo.
Bu da Çin'e gelişimizin 2. haftasından,
move it!! from demet kumbaraci on Vimeo.

Ele avuca sığamam söz kural tanımam

Herkes Deniz' e bir bakıyor sonra da nasıl böyle ince kalabildiğimi anlıyor. Ya da ince ve yorgun desem daha uygun olacak. Hiç yerinde durmuyor hareketliydi şimdi her yerden taşıyor. Gündüz uyumuyor akşam oyun alanında en önde koşan en çok zıplayan en çok tırmanan atlayan o, buradaki arkadaşlar gittiğimiz oyun derslerinde  ya da parkta nasıl oluyor da hem de uyumadan bu enerjiye sahip oluşuna hayretle bakıp nedenini bana soruyorlar. Ah bir bilsem, çok yoruyorsun beni minik tavşanım. Maşallah diyeyim enerjin, bu neşeli halin hiç eksik olmasın ama ya dışarıda, markette sokakta "yanından yürücem anne çöj"  deyip de anında unutup yanımdan koşturup kaçıverişin. Ödüm patlıyor sana birşey olacak başına bir iş gelecek diye. Buna bir çözüm bulamıyorum kızmak hiç bir işe yaramıyor. O kadar başına buyruk ki diğer çocuklar annelerinin yanından ayrılmazken ya da belli sınırlarda gezinirken biz onun peşinden koşturuyoruz.

Deniz arkadaşlarıyla çok mutlu. Coco' ya çok düşkün, Coco da onu görünce çılgına dönüyor birbirleriyle bağırmalı çağırmalı selamlaşmaları çok şirin. Hep onunla oynasın istiyor başkasının yanına gitmesine tahammülü yok. Gittiğimiz bir arkadaşlı ortamda o yoksa hayal kırıklığına uğruyor. Çocuk tabii hemen oyuna dalıp unutuyor belki ama arada sormayı da ihmal etmiyor, ya da akşam babasına anlatırken ama Coco gelmedi bugün hastaymış acaba diyor. Deniz eger cümlenin sonuna  tonlaması yükselen bir "acaba" eklerse soru sormuş oluyor bu arada. " Anne Coco hastaymış acaba, sütünü içmemiş acaba? hı? "

Bir de Deniz' in çok sevdiğim "onun için" deyişi var, yani bu sebeple anlamında, ama çok komik kullanıyor. Babasıyla konuşuyorlar,

- Deniz oradaki gemi mi? -Gemi olmaz orda ama baba, -Neden peki? - Onun için su yok orda.

gibi :)

Deniz' den birkaç kesit.



Deniz ve en sevdiği arkadaşı Coco, nam-ı diğer Kashni



Her Perşembe toplandıgımız playgroup'ta yazın gelişi, tatile gidenler, buradaki geçici zamanları bitenler nedeniyle son haftalardayız. Rachel ve Elay ülkelerine tatile gidiyor ama ne tatil 3 ay, çok kıskanıyorum. Anniina ve çocuklar Çin' deki son haftalarını geçiriyorlar toparlanmaya başladılar, Anniina geri dönüşe pek istekli değil çok üzgün. Ben de daha yeni tadını çıkarmaya başlamışken gitmelerine en çok üzülenlerdenim. Playgroup anneleri Anniina' ya veda niyetine geçen hafta bir akşam dışarı çıktık, Cohiba Bar' da mojito içtik. Eğlenceliydi, yakınımızda böyle bir yer oldugunu görmek güzel. Ben de taşınma işi bitsin tatil yolu gözlüyorum, bu zamanlar buradaki hava çekilmez durumda. Her daim yağmur, güneşliyken aniden gürleyen bir gökyüzü, bastıran sağanaklar, sıcak ve nem. Deniz'in havuz malzemeleri hazır ama bir kere bile gidemedik henüz. Ve en çekilmezi buraya has gözle görülmesi çok zor minicik ama ısırığı fena can yakan ve iz bırakan sinekler. Beni çok seviyorlar, binbir çeşit mosquito savar aldım habire sürünüyorum bana mısın demiyor bacaklarım haşat durumda 20 kusur ısırık her birinde pek güzeller.

Ayaklar

Bu ara Deniz'in elinden düşmeyen oyuncağı. Habire kamyon söküyor monte ediyor, vızz vızz sesler evin içinde yapamadığı zaman sinirleniyor atıyor sonra yine eline alıyor.



Elime ikinci koca mısırımı aldım kemirirken yazıyorum. Hiç bu kadar mısır yememiştim memleket mısır zengini, çok lezzetli. Çocuklugumda bolca tükettiğim Marmaris akpak süt mısırlarına benziyor, süt tadında beyazlı sarılı. Mısır demişken Çinliler nüfus çok olunca yenebilecek herşeyi değerlendiriyorlar burada hiç bir şey çöpe gitmiyor. Mısırın koçanından tatlı yapmışlar tadı da güzelce. Suyunu da içiyorlar sanki mısırı eline almışsın da içiyorsun hissi veriyor tadarken.

Elimde mısır olunca alakasız yazdım aslında bu akşamı anlatacaktım. Az önce ayak masajından geldim. Çinliler masaj yaptırmayı ve yapmayı seven bir millet. Gittigim masaj merkezi bizim konutlara ait - hala ne diyeceğimi bilemiyorum buraya site desem değil o kadar büyük ki dünyanın en büyük yerleşim bölgesiymiş başkalarının yalancısıyım, hastanesi, çarşısı, okulu, restorantları, spor masaj güzellik merkezleri, gölü ve daha birçok mekanı var. Çok sayıda büyük siteden oluşuyor her sitenin ayrı klupleri bile var içinde havuzu restorantı vs olan. Her bölgeye giden ayrı numaralı ring otobüsleri mevcut. Bizim ülkemizde de böyle bir yerleşim bölgesi olsa dedirtiyor.

Ayak masajı demiştik. Daha önce konuşup da bir türlü ayarlayamamıştık Anniina'yla, mutlaka gidelim denemen lazım diye anlatmıştı. Bugün beni yorgun ve depresif görünce gitme zamanı dedi ve akşam 9 civarı oradaydık. İyi ki de gitmişim, kesinlikle haklıymış arada kendini şımartmak için güzel bir yöntem. Kocaman labirent gibi bir mekan 100 ü aşkın masör var numaralarla adlandırılmışlar. Önce ayaklarını kocaman bir varille gelen içine hoş kokulu bitkiler döktükleri sıcak suya -hatta kaynar- sokuyorlar, yorgun ayaklar orada haşlanırken sırt ve boyun baş masajı yapılıyor ardından da ayaklara geçiş. Koltugun yanina su ve meyva da getiriyorlar, ve en guzeli de bunun icin sadece 70 RMB oduyor olman yani yaklasik 16 TL. İyiydi gerçekten. Anniina sağolsun benim buradaki expat hayatının 2. fazından 3. süne geçişimi hızlandırmaya çalışıyor sanırım. Burada keyif alabileceğin güzel şeyler de var diyor.

Hiç bilmedigin bir ülkeye gelince buradaki hayatın üç evreden oluşuyor.Birincisi geldigin ilk ay civarı, her yer değişik tanımaya çalışıp, çevreyi gezip görülmeye değer yerleri keşfediyorsun, bundan da zevk alıyorsun. Sonra 2. yani depresif faz geliyor. Evini ülkeni fazlasıyla özleyip, arkadaş edinmiş de olsan alışma sürecinde yaşadıgın tuhaf şeylerin -hele ki Çin' de- nasıl oluyor da başına geldiğini düşünüyorsun, çevre insanlar koşuşturmaca hasta eden hava koşulları seni iyice zorluyor, hep yorgun hasta gibi hissediyorsun. Benim henüz geçmediğim 3. evre Anniina' nın bahsettiği, buradaki güzel şeyleri de görüp kendine göre bir yol çizdiğin, sakinleştiğin faz. Herşeyin çok daha iyiye gideceğini söylüyor. Benim yaşadıklarımı fazlasıyla görmüş geçirmiş, geçen sene buradaki ilk yazlarında Haziran ve Temmuz ayı sonuna dek 3 çocugu da ardarda defalarca hastalanmış hastaneden çıkamıyorduk diyor, kulak ve sinüs enfeksiyonları, 40 dereceyi gören ateşler. Onlara üzülüp kendisi de sonunda hastalanmış. Deniz' in 3. gribini geçirmesinin normal oldugunu artık kabullendim neyse ki hafif diyebileceğim şekilde geçiriyor ateş olmasın da. Havadaki alışamadığımız bunaltıcı nem, farklı bakteri alışana dek seni hasta ediyor.

Bu arada kuzum Deniz de ayak masajına bayılıyor anasının kızı, Deniz gel sana ayak masajı yapayım mı dediğimde oluy anne diye oturuveriyor dibime yüzünde kocaman bir sırıtmayla. Ben de bayılıyorum ama onun pamuk ayaklarını bahaneyle öpüp oynamaya.

Wo yao qü guojia

Tam elime alacak gucu istegi bulmusken bloga yine fotograf ekleyemiyorum. Fotograflar birikti bu gidisle kaybetmeden hepsini Flickr'e yuklemek gerekecek. Arşivleme konusunda ben de Ateş de berbatız defalarca niyetlenip de güzelim resimleri cd lere ya da biryerlere koyamadan kaybettik. Blog tutma amaçlarımdan biri de Deniz'e ait olanları bahaneyle saklayabilmiş olmaktı aslında.

Deniz yine hasta. Çin'e ayak basalı yaklaşık 2,5 ay olacak 3 .kez hastalanıyor. Burun tıkanık, akıntı ve genelde geceleri kuru öksürük. Tr.de kolay kolay hastalanmayan çocuğa burada ne oldu?? O hastalandıkça ben neden diye kahroluyorum. İlk hastalıgında götürdüğüm bizim yerleşim bölgesinin hastanesine gittik yine. Bu sefer oyun grubundan Coral ve Daphne'nin tavsiyesi 80 yaşında Çinli bir profesör teyzeye gittik. Kadın çok şeker biraz ingilizce bile konuştu bizimle çevirmen kızı şok etti. Deniz ben artık doktordan koykmuyoyum büyüdüm abla oldum diye diye gitti gerçekten hiç ağlamadığı gibi kadına Çince teşekkür edip görüşürüz dedi sonunda. Çinli, bitkisel ağırlıklı oldugunu söyledikleri ilaçlarımızı da verdiler çıktık. Şimdi çok daha iyi. Doktorlar her defasında mevsimsel diyor da bu hava böyle devam ederse hastalık eksik olmayacak. Shelley Coco' nun da -Coco Kashni'nin öteki adı- ilk geldigi zamanlar böyle oldugunu hava şartlarına alışmanın zaman alacagını söylüyor.

Bugün Dragon Fest burada, yani Ejder Festivalimizi kutluyoruz Ateş 1 gün izinli. Genelde 3-4 gün tatil varken bu şirketin politikası gereği böyle. Deniz hasta zaten bir yere kıpırdayamazdık. 1 Mayıs İşçi bayramı 3 günlük tatilde Denizkuzu gene hastaydı. Beterin beteri var buna da şükür. Temmuz tatil hayalleri kuruyorum bu ara. Bu sene en güzel tatil benim için evim ailem biraz deniz, kum ve güneş ..

Ev sorunumuz var halletmemiz gereken. Tam değiştirmek üzere yeni ev ararken hatta part time emlak danışmanlıgı yapan Coral bize uygun bir ev bulmuşken kontratın 1 yıllık yapıldıgı ortaya çıkınca canımız çok sıkıldı. Çince ögretmenimiz May sağolsun bize bir çözüm yolu buldu ama işler mi henüz bilmiyoruz.

Haftada 2 akşam 8 civarı öğretmenimiz May geliyor, ögrendigimiz Çince Survival dersleri yani hayatta kalmaya yetecek Çince. Deniz gündüz uyumadıgı için o saatlerde uyumuş oluyor. Ögrenmesi çok keyifli ama bir o kadar da zor bir dil. Derslerin güzel geçmesinde May'in de etkisi büyük tabii. Sadece Çince değil günlük yaşamda karşılaştıgımız herhangi bir sorunda da yardımcı olmaya çalışıyor.

Biz tabii ki Çin karakterleriyle değil PinYin çalışıyoruz. PinYin Çince' nin Latin alfabesiyle ifadesine verilen isim. Harfler değil karakterlerden oluşuyor Çin dili, zamana göre yazılışı değişen fiiller ya da değişen kişi iyelikleri vs. yok. Bu güzel yanı ama zor olanı da her karakterde değişen 4 adet tonlama var. Aynı karakter ya da kelimenin birden çok anlamı olabiliyor, ifadeleri okunuşları çoğunlukla kolay değil, biz düz konuşmaya alışmışız bu dilde illa ki vurgular tonlamalar olacak. Yoksa konuşman çok anlamsız olabiliyor.

Başlık diyor ki " ülkeme gitmek istiyorum" .

Olan Biten

Babacığım merak etmiş siteye birşey eklemeyince. Sorun var, güzel fotograflar ayırmıştım bir dahaki yazıya deneyeceğim, birkaç denemenin sonunda fotografsız yazıyorum.

Günler çok hızlı geçiyor, daha bir dolu.

Deniz'in en yakın arkadaşı Kashni. 2,5 yaşında Hintli bir kız, şirinlik muskası. Çok iyi anlaşıyorlar. Neredeyse her gün görüşüyorlar. Bu hafta beraber Kids Gallery'e başladılar haftada 2 gün 1,5 saatlik, müzik ve oyun ağırlıklı Creativity; diğeri de Deniz'in bayıldığı boyaya bulandıkları Art&Craft dersleri.

Kashni' nin annesi Shelley bana bir lise arkadaşımı hatırlatıyor. Çok rahat çok şeker bir kız, ve de yardımcı, birçok konuda bana rehber oluyor, hayatımı kolaylaştırıyor. USA' dan buraya gelmişler Kashni orada doğmuş 8 aylıkken Çin' e gelmişler daha 3-4 sene buradalar. Kashni minicik haliyle 3 dil biliyor şimdiden. Bize çok benziyorlar aile yapısı, alışkanlıklar. Geçen hafta cumartesi Shelley'lerde akşam yemegindeydik 3 aile. Israil'den 22 aylık Ila'nın annesi Rachel, ben ve Shelley kendi ülkemize has birşeyler pişirip paylaştık. Hintli aile vegeteryan oldugu için yemekler etsiz ama çok lezzetliydi. Tabaktan yalanıp yutulan mancam ve meyhane bulgur pilavım çok güzel olmuştu neyse ki. 3 ülkenin de damak tadı birbirine çok benzer. Tavuk ayağı, kanadı ve bilumum kıkırdak favori yemeklerinden biri olan, yemeklerde bizim kullandıgımız maydanoz dereotu gibi yeşillik yerine pişmiş marul kullanan, pilavı yağsız kupkuru sunan Çin yemeklerinden sonra bu sofra bana çok daha yakın geldi kesinlikle.

Hakkını yemeyelim çok güzel Çin yemekleri de var. Ayan' dan boş vakti olursa bize Çin yemeği pişirmesini isteyeceğim, Deniz' in de biraz alışması gerekiyor ilerisi için. Tabi meyvasız ve şekersiz bir yemek olması kaydıyla. Ayan Anniina' nın Ai'si, yani yardımcısı.  Haftada 2 yarım gün bize de gelmeye başladı başka boş vakti yok, biraz olsun rahatladım beni bekleyen koca bir ütü dağı bitiverdi sonunda. Deniz o evdeyken hep peşinde, çok sevdi hemen kanı ısındı hatta bugün beraber oynarlarken bana sen git anne dedi sıpam!! Güleryüzlü, çok kibar bir kız, en büyügü 15 yaşında 3 çocuk annesiymiş  inanamadım çoğu Çinli kadın gibi yaşından genç duruyor. Ayan gelince Deniz'e daha çok vakit ayırabildim evin içinde, bugün renkli kağıtları kesip yapıştırıp, parlak süslerle donattığımız kocaman bir dinozor yapıp oda kapısına astık o kadar mutlu oldu ki.

Birşeyler eksik, denizle içiçe büyümüş yaşamış biri olarak fena halde denizi özlüyorum. Ve bir daha Tr.ye döndüğümde havadan şikayet etmeyeceğim. Burada yaz böyle geçermiş, güneş kendini fazlasıyla hissettirirken yüzünü çok az gösteriyor, puslu bir hava, çok sıcak her an sağanak bastırma olasılığıylasın.

Ve bir an unutulmadan. Bu akşam Deniz'i uykuya yatırırken yanına uzandım sarılmak koklamak istedim. Bu günleri de görecekmişim, bana anne kalk kendi yatağında yat, çok büyüksün rahat edemedim dedi, beni odasından çıkarıp uyudu. Gece anne kalksana çişim geldi diye yanıma gelip uykusuna bizim aramızda devam edecek çok eminim ama.

Şu anda önümde 5 kilo Foça yoğurt olsa yiyebilir miyim ki? Hadi 3 kilo olsun.

Çek anne!

- Fotoyyamı çek anne hadi!

Elime kamerayı alınca kaçar bin taneden biri düzgün çıkar. Nasılsa nadiren ama kendisi talep ediyor bazen, makinanın pek hali kalmadı ya yenisi lazım di mi A? :)



- böyle oturcam!



- Sana kızgın bakıyorum anne



- Çok kızdım bak



Cadısın ama her halin güzel minik meleğim benim.

Zeytinler ve Arkadaşlar

Bir zeytin bu çekirdek aileyi bu kadar mı mutlu eder. Bayram yaşadık dün akşam, pazar kahvaltı masası kurduk, sucuklu yumurta, ezine beyaz peynir, eski kaşar ve siyah zeytinlerimiz baş köşede. Türkiye' den bir arkadaş geldi sağolsun siparişlerimizle. Deniz' in biten diş macununu alamamış ama olsun gelenler telafi etti. Her gün 4 'er tane yiyeceğiz zeytinlerden, sadece Deniz' in limit aşma hakkı var. Halimize güldük ne kadar güzelmiş kıymet bilmek.

Hayatı güzelleştiren bir diğer şey de arkadaşlar bu ara. Rastlantı sonucu buldugum bir telefon numarasının izini sürünce uluslararası bir play group'a dahil olduk Deniz ve ben. İyi ki de aramış ve uğraşmışım dedim. Her hafta evlerde toplanan anneler ve ufaklıklar. Finli, Hintli, Hongkong ve Avustralya melezi, Çin ve Alman melezi, İsrailli, Filipinli arkadaşları oldu Deniz'in. Henüz beraber oynamıyorlar bu grupta, buna da en çok Deniz sıkılıyor. Deniz uzun zamandan beri  yaşından olgun davranıyor genelde 2 yaş çocukları beraber oynamak için ısrarcı değiller ama Deniz illa ki arkadaşla oynamak beraber birşeylerle ugraşmak istiyor. Hatta ellerinden tutup sen bunu alsana böyle gel buraya otur beraber oynayalım diyor. Dil problemi de var tabi şimdilik. Bazen ben eski arkadaşlarımı istiyorum yenilerini değil diye isyan ediyor kendince. Ama gidecegimiz zaman da koşa koşa hazırlanmaya başlıyor. Zaman gerekiyor bazı şeyler için.

Finli anne Anniina' yla arada araşıp buluşuyoruz. Bu tekli buluşmalar kesinlikle daha kazançlı oluyor hem benim hem Deniz açısından. Anniina o kadar içten ve yardımcı ki, ben ilk 3-4 ay çok zorlanmıştım diyor halimden anlayarak bana bakarken. Sayesinde bir sürü şey ögreniyorum her buluşmada, ya da maille bana burada yardımcı olabilecek bilgiler gönderiyor. Kıza minnettar bakıyorum hep hani sarılıp öpeceğim iyi ki seni tanıdım diye. 3 çocuk annesi, 3 yaşında ikizler ve okula giden 5 yaşında bir abi. Buluştukça çocuklar da kaynaşıp birbirlerini benimsediler, Deniz göl kenarına gideceğimiz zaman arkadaşlarımı da arayalım anne diyor. En üzücü yanı ise Temmuz ortasında ülkelerine dönüyor olmaları.



Bugün Anniina, ve 1 yaşındaki bebeğiyle çıktığı 3 haftalık Asya seyahati dönüşü Annina'yı ziyarete gelen arkadaşıyla beraberdik, Sanna, ve tabii 4 çocuk. Öyle aman ufacık bebekle koca yol mu tepilirmiş demiyorlar hiç, bizde şehir değiştirmek bile külfet gelir bebekle. Kız doğum iznini tatil ve seyahat fırsatı olarak kullanmış aynı zamanda, bir sürü yer gezmiş bu sürede. Şimdi de ailesiyle çıktığı 3 haftalık Asya tatili bitmiş, 1 hafta da sadece bebek ve o burada vakit geçiriyorlar. Hayran kaldım çok özendim, keşke bizim ülkemizde de gelir düzeyi ve standartlar yüksek olsa da insanlar güven içinde özgürce hakettikleri gibi yaşayabilseler. Neyse daha 40 fırın ekmek yememiz lazım.

Yeni bir alışveriş merkezi ve batı tarzı yemekleri olan hoş bir restoranta gittik, çocuklar için alışveriş yaptık, kahve içip sohbet ettik. Onlara çocukluğumun Marmaris' inden hafızama kazınmış birkaç turistik Fince sözcük söyledim gülüştük, nasıl da aklımda kalmış. Deniz ve güneşe bayılıyorlar Marmaris ve Antalya' ya giden tanıdıkları çokmuş. Ben de o deniz esintisini nasıl özledim iyot ve yosun kokusu burnumda tütüyor. Sanna Asya adalarını gezmekten iyice bronzlaşmış, beyazlıklarını kaybetmekten deli gibi korkan güneş altında şemsiyeyle gezen ve her daim beyazlaşmaya çalışan Çinli kadınlar arasında sıyrılıyor hemen. Burada ultraviyole gerçekten çok güçlü Çinliler güneşten kaçmakta haklılar aslında, hava sıcak -ve bu ara- genelde kapalı güneş bulutların arkasındayken bile cildi yakıyor fark ettirmeden.

Genelde sabah erkenden buluşuyoruz 9-9.30' da. Geç kalmayalım diye akşamdan herşeyimi hazır ediyorum bizim ülkede buluşmalar bu kadar erken planlansa çoğunluk itiraz ederdi büyük ihtimal.  Şehrin ardından Anniina' lara gittik, Deniz çocukların oyuncaklarıyla hazine bulmuşa döndü. Beraber zıplayıp koşturdular evin içinde. Bizim denizkızı her arkadaş evinde mutlaka lazımlık arayıp çiş yapmak istiyor tuhaftır, bugün tuvaletteki iki lazımlığı da ardarda test edip onayladı. Anniina' nın Ai' siyle de tanıştım. Ai, Çince' de ev işlerine yardımcı, çocuk bakıcısı anlamına geliyor. Çocuklar ondan birkaç Çince pratik de ögrenmişler anlaşıyorlar gayet güzel. Burada neredeyse bütün yabancı ailelerin Ai'si var herkesin isteğine göre geliş süreleri ya da yardımcı oldukları işler. Evi temizleyip ütü yapıyorlar, istersen akşam için Çin yemeği pişiriyorlar, ya da çocuklarla ilgileniyorlar. Tabi güvenilir birini bulmak gerekiyor.

Bu arada Avm' den restorana giderken pazar gibi bir yerin ortasından geçtik. Yalnız olsam, fotograf makinem ve bolca vaktim olsaydı diye düşündüm. Pazar dedim ama sadece sebze meyva değil et de satılıyor. Kesilmiş ya da canlı. Pek hoş koktuğunu söyleyemem çocuklarla hemen kaçtık ortamdan. Çinliler herşeyi taze yemeyi seviyorlar, yani canlı canlı al eve götür. Daha önce markette su ürünlerinin satıldıgı yerde havuzda yüzen kaplumbağaları görmüştüm Deniz görünce sevmek için yanlarından ayrılmak istememişti, bu kez de Deniz anne bak kubağaaa diye bağırınca pazarda suda satılan canlı kurbağaları göz ucuyla gördüm zaten seslerini duymamak imkansız sonrasında. Kızlarla akşama kocalarımıza güzel bir yemek mi pişirsek diye esprisini bile yaptık hızlı hızlı geçerken. Ve daha ne oldugunu anlamadığım birçok şey daha. Su yılanları da çok revaçta. Çinliler herşeyin her yerini değerlendirip yiyorlar bu kadar insana yiyecek mi dayanır. Özellikle de su ürünleri, denizden babam çıksa yerim deyişi burada cuk oturuyor. Yumuşakçalar, renk renk deniz hıyarları, bilumum su bitkileri. Tavuk ve ördek çok yedikleri kümes hayvanları ama çok farklı şekillerde yiyorlar ona başka bir yazıda değineyim çok konudan çıkmaya başladım zira.

Uzun lafın kısası buraya alışıyoruz, arkadaşlıklar hayatı kolaylaştırıyor güzelleştiriyor. Deniz arada biraz cadılaşsa da eskisi gibi benim minik meleğim oldu, ilk zamanlardaki hırçınlıkları kalmadı. Çok dilli her lafıyla bizi dumura uğratıyor, çok tatlılaştı. Espriler yapıp gülüyor güldürüyor. Mutfaktaki de en büyük yardımcım şu aralar kendisi, yemek yapmak ya da bir iş için mutfağa girecek olsam sessiz sessiz korkarak gidiyorum, ki arkamdan bir ses "hiiii annecimm yaçaçınn sana yaydım edeyim yemek yapayım ekmek yapayım beyabey, du bekle geliyoyum hemen!" diye çığlık atıyor ve koşturarak minik yeşil taburesini kapıp tezgaha yanaştırıyor . Ben de ona iş veriyorum elim mecbur, sebze ayıklıyor çekirdek temizliyor, ekmek ya da kek hamurunun malzemelerini döküyor yumurta çırpıp, portakal suyu sıkıyor, yemeklerin baharatlarını mutlaka o ekliyor. Hiç iş olmazsa evye başında süngerle bardaklara su aktarıyor, bulaşık yıkıyor kendince. Ondan mutlusu yok bu zamanlarda.

Chimelong Xiangjiang Safari Park

Pazar günü evimize 5 dakika uzaklıktaki gezmeye doyamadığımız Safari Park.

En çok pandaların yanından ayrılmak istemedim, 1-2 saat sıkılmadan kalıp izleyebilirdim heralde, göbeklerini yaya yaya bambu yerkenki keyiflerini unutamıyorum. Ve tembel koalalar, çok çok sevimliler. Deniz' e en çok hangi hayvanı sevdin diye sorunca ise cevap zürafa. "Mama verdim onlara" diyor, " kommik yedi" diye ekliyor. Sonraki ise " çuaygırı, hippopotam, yanımda yüzdü benim.."



Dünyada yaşayan tek ikiz koalalar bu parkta, ve geçen sene 7 ay arayla her ikisinin de bebekleri olmuş.



Resimdeki iki kıpır bebeği bulun?



Koca dile dikkat !! Dilleriyle kulaklarını temizleyebildiklerine inandım.





Avustralya bahçesi' nden..





Bambuları iştahla yiyen pandalar.







Flamingo adası

Baştan söylüyorum

Anneler günü'ne hamuru benden pişirmesi Ateş'ten mis gibi krepli bir kahvaltıyla başladık. Anlaşma yaptık her Pazar böyle artık, ben tavada krebi parçalayınca Ateş geçti başına harikalar yarattı krepleri dansettirip bana nispet yaparak. Sonra da yollara düştük. Hava çok sıcak olunca yagmur akla gelmedi tabii, hava durumuna burada her an bakacaksın, gün ortası sağanağa yakalandık Blenz kafeye sığındık.

Deniz annannesiyle konuşmak istedi, onu ne kadar özlediğini ve etrafında olan biteni anlattı, anneler gününü kutladı "anneler kutlu olsun annannecim" diye. Onu telefonda ağlattı.

Bu yağmur dinmez diye kalkmaya karar verdik, sel almış sokaklarda ben parmak arası terlikler uzun beyaz askılı bir elbise Ateş şortla, elimizde marketten aldıgımız koca 2 şemsiye Deniz' i korumaya çalışırken halimiz çok komikti. Sonuçta o ayakkabıları hariç kupkuruyken eve vardık, biz onun deyişiyle "kuubağa" gibi olduk.

Kafeden kalkmaya yakın bizim tatlı karga şarkı söylemeye başladı, bu da videosu. Birkaç aydır baltalar da baltalar gidiyoruz, arada Bay Mikrop ve Horozumu Kaçırdılar. Onları henüz yakalayamadım kaçıyor makinayı görünce. Özleyen dede ve anneanne için videolar..

minik karga'dan baltalar eseri

çiziktirirken

Film